İşte hendek işte deve…

Boluspor otobüsünün kaptanlık koltuğuna önce Sayın Mahmut Alan oturdu, ehliyeti olmadığı için yerine Sayın Erdal Bayrak geldi ve otobanda bir yolculuğa çıkıldı.

Başta her şey iyiydi, motor ve taşıyıcı aksamlar fena değildi.

Ancak akaryakıt azdı, üstelik otobüsün borcu da vardı. Buna rağmen, ’Nasıl olsa bir yerlerden para bulur, depoyu doldururuz.’ diye düşünüldü.

Yolun YARISINA kadar da rakiplerinin çoğunu sollayarak, kazasız belasız İYİ BİR ŞEKİLDE geldiler. Otobüsün içindeki yolcuları mutlu ettiler.

Ya sonra…             

***

Akaryakıt bitmek üzereydi, bekledikleri destek de gelmiyordu. Motor teklemeye başlamış, egzozdan çıkan simsiyah duman ise bazı yerlerde arıza var mesajı veriyordu.

İşte bu anda  ‘Otobandan önceki son çıkış’ ikazı çıktı karşımıza, altında da:

‘Bir geride yaşadığın zorluklara bak, bir de önündeki uzun yola. Nefsine uyma; zararın neresinden dönersen kâr, yol yakınken dön.’ yazıyordu.

Dönmedik!

Keşke dönseydik. Önümüzdeki zamanı geleceğe yönelik planlar projeler ve yeni yollar arayarak geçirseydik.

Ne yazık ki aramadan yola devam ettik, 5-6 aylık zamanı boşa geçirdik.

***

Son sezonlarda, çeşitli nedenlerden dolayı camia da BİRLİKTELİK, DAYANIŞMA ve AİDİYET RUHU kaybolmuştu. Tribünler bomboş, basın suskundu…

Eskiden hiç olmaz ise ‘Büyük Camii önünde dileniliyor, Karaçayır’ da dağıtılıyor.’ diyorduk. Bu sezon o da yoktu.

Yönetim ise sahipsizliği, çaresizliği, yalnızlığı dibine kadar yaşıyordu.

Bütün bunları bilmemize, görmemize rağmen ite kaka yola devam ettik ve Fatih Sultan Mehmet Köprüsü’ ne kadar geldik.

***

‘HER SABAH DÜNYA YENİDEN KURULUR’ Bu söz bir zamanlar Tercüman Gazetesi ile özdeşleşen ve yaygın olarak kullanılan bir vizyon mottosuydu.

Ben de bu sözden etkilenip:

‘HER SEZON LİG YENİDEN KURULUR. HER SEZON YENİ BİR UMUTTUR.’ diyerek Boluspor ile özdeşleştirmiş ve her sezon başı köşe yazılarımda kullanmıştım.

Ancak yaşadığımız şu zorlu günlerde, derinlerden Erol Evgin’in:

 ‘Hani ıssız bir yoldan geçerken,

   Hani bir korku duyarda insan,

  Hani bir şarkı söyler içinden,

   İşte öyle bir şey…’ şarkısı geliyor kulağıma…

Bu şarkı, motoru darmadağın, kaporta delik deşik, lastikler pörsümüş, borçları alabildiğine büyümüş bir Boluspor Otobüsü gerçeğini hatırlatıyor bana; KORKUYORUM.

***

Nasreddin Hoca evde otururken dışarıdan sesler duymuş, perdeyi aralamış, bakmış bir cenaze...

Cenazenin arkasından giden akrabaları ise üzüntü içinde dövünüyorlarmış:

-Karanlık yerlere gidiyorsun! Gittiğin yerde ne ışık var, ne ateş!...Ne tatlı var ne börek!...

Hoca, telaşla karısına dönmüş:

-Hanım hanım, çabuk kapıyı sürgüle! Bu cenaze mutlaka bizim eve geliyor!’ demiş.

Hoca ne demek istiyorsun?

Olağanüstü kongre kararını geciktiren yönetime, Boluspor’u çok ama ÇOOOOK sevdiğini söyleyen etkili ve yetkililere sesleniyorum:

Şimdi ışıklı levhalarda:

‘KÖPRÜDEN ÖNCE SON ÇIKIŞ’ yazıyor.

Eğer CAMİA olarak bu ikazı da görmezden gelirsek:

‘İŞTE HENDEK İŞTE DEVE!…’ diyorum. ‘Boluspor hala nefes alıyor, ölüsüne değil, dirisine omuz verilsin’ istiyorum.

                                       10.05.2026

                                   Muharrem Demirel